ما منتقدیم ما حق داریم منتقد باشیم. ما مخالفیم . ما حق داریم مخالف باشیم.باید سخنان منتقدان و مخالفان و همرزمان را شنید.هیچکس کامل نیست واگر خود را کامل بپنداریم بدون آنکه حتی بخواهیم اندک اندک به سنگلاخ جباریت پای خواهیم گذاشت ولی متاسفانه تاپایان هرگز نه خواهیم فهمید و نه قبول خواهیم کرد که در چه تراژدی و فاجعه ای به بند کشیده شده ایم.دموکراسی حرف نیست یک فرهنگ است باید آنرا شناخت پذیرفت وبه آن عمل کرد. آنان که با کلماتی درشت و پر طنین از دموکراسی سخن میگویند ولی در جزئی ترین کارها دمادم دموکراسی را زیر پا میگذارند دروغ میگویند.مشکل اصلی تاریخ ما امیختگی مذهب و سیاست است. تمام کسانی که صادقانه حتی راه نجات را در حکومتی مذهبی یافتند یا ایدئولوزی برخاسته از مذهب را راهنمای عمل قرار دادند جز به کمک ارتجاع و تیره روزی مردم بر نخاستند. اینان در پایه ها از همان مردابی تغذیه میکردند و می کنند که ملایان حاکم میکنند. باید به مذهب به عنوان مسئله ای شخصی احترام گذاشت ولی باید سوداهای رنگین و مسموم برپائی حکومتی که مذهب ذر آن رسوخ داشته باشد را با تمام مدعیانش به زباله دان ریخت. برای درک این حقیقت باید تاریخ ایران و اسلام و بخصوص تشیع را شناخت.نور!نور باز هم نور بیشتر. پشت درهای کهنه و پوسیده متوقف نشویم. نترسیم! درها را بشکنیم و بگذاریم نورحقیقت و شناخت ما را از این همه کهنگی و ارتجاع بشوید. هرگز فراموش نکنیم که زندگی مادی ما سایه و باز آفریده اعتقادات و باورهای ماست. .

روی تصویر کلیک کنید

ه‍.ش. ۱۳۹۵ دی ۲۸, سه‌شنبه

چرا برنده‌ نوبل ۳۰ سال در پاکستان نادیده گرفته شد؟

چرا برنده‌ نوبل ۳۰ سال در پاکستان نادیده گرفته شد؟در سال ۱۹۸۰ کمی پس از آن که پروفسور عبدالسلام به خاطر سهم‌اش در توسعه‌ نظریه‌ برهم کنش الکتروضعیف در فیزیک ذرات برنده‌ جایزه‌ نوبل شد، به مراسمی در دانشگاه قائد اعظم (QAU) اسلام آباد دعوت شد.کسانی که آن زمان انتظار داشتند این تصمیم آخر و عاقبت خوشی نداشته باشد، اندک بودند.اما این اتفاق افتاد و علت آن بروز نفرت مذهبی متکی به قانون مصوب سال ۱۹۴۷ بود که جماعت احمدیه را - که دکتر عبد السلام پیرو آن   ادامه  

در باره  احمدیه  ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

هیچ نظری موجود نیست: