مردم. ایران و طبیعت ایران در خطرند

. فراموش نکنیم کورش نماد آغاز تاریخ واقعی ایران در مقابل تاریخ جعلی آخوند و مذهب ساخته است. کورش نماد هویت واقعی ایرانی در دور دست تاریخ است. گرامی اش داریم.بیاد داشته باشیم و هرگز فراموش نکنیم :در شرایط بسیار خطیر کنونی در گام نخست و در حکومت ملایان و مذهب مجموع جامعه انسانی ایران،تمامیت ارضی ایران،و طبیعت ایران در سراسر ایران در تهاجم و نکبت حکومت آخوندها در خطر است. اختلافات را به کناری بگذاریم، نیروهایمان را در نخستین گام در راستای نجات این سه مجموعه هم جهت کنیم و به خطر اصلی بیندیشیم .

در گذرگاه تاریخ ایران. اسماعیل وفا یغمائی

در گذرگاه تاریخ ایران. اسماعیل وفا یغمائی
تاریخ دوران باستانی ایران

۱۳۹۷ مرداد ۴, پنجشنبه

بخوانیم وبدانیم

۲ نظر:

ناشناس گفت...

ملت ما در چنبره مار پیتون اخوند گرفتار شده است او هر لحظه خودرا منقبض میکند تا ما را از نفس بیاندازد که راحت تر ببلعد . خودمان به دهانش نزدیک شدیم . او از قدرت هیپنوتیزم دین و مذهب استفاده کرد و با نگاهش مارا مسخ نمود بعد ارام به ما نزدیک شد و مارا در دهان گرفت ... حال که زیر فشار انقباضش فریاد میزنیم و تقلا میکنیم در شکم خود وعده بهشت را به ما میدهد تا کمتر تقلا کنیم تا او راحت تر مارا ببلعد . این مار پیتون اخوندی تهی از عاطفه و رحم است ..‌ زجه کودکان گرسنه و کودکان کار را نمیشنود ... او اساسا فریادهارا نمیشنود ... او تاریخا ضد فریاد تکامل نموده ... قدرت هیپنوتیزم او از چشمهایش بیرون میاید و ارام ارام نزدیک میشود ... او وعده بهشت را در شکم خود میدهد ! او میگوید تقلا نکنید وقتی کاملا بلعیده شدید و در شکم قرار گرفتید انکس که کمتر تقلا کرده در شکم من به بهشت میرود وانکس که هنگام بلعیده شدن مشت و لگد انداخته جهنم منتظر اوست ... ما هم تقلا نمیکنیم تا به جهنم نرویم ! چه کسی این درد بی درمان تاریخی را درمان خواهد کرد ؟
ما به کمک جهانیان نیاز داریم و میدانیم که حتی اگر از روی منافع به ما کمک کنند برای ما حکم نجات از بلعیده شدن توسط مار پیتون اخوندی را دارد . هیچ چیز وحشتناک تر از زنده زنده بلعیده شدن نیست .
خاکزاد

ناشناس گفت...

اقای یغمایی یا هرکس دیگر ... خسته نباشید
پیشنهاد دارم هر هفته یکی از کامنت هارا به عنوان کامنت برتر معرفی کنید تا کامنت گذاران با محتوی و خط و مشی سایت بیشتر اشنا شوند . ضرر نداره و اتفاقا جالب هم هست .
مرسی
شماره ۲۵۵