غزل یلدای من اسماعیل وفا یغمائی از مجموعه عاشقانه های عریان 21 دسامبر 2021 میلادی

 

غزل یلدای معشوق

اسماعیل وفا یغمائی

از مجموعه عاشقانه های عریان

21 دسامبر 2021 میلادی

به دل از زلف سیاه تو مرا غوغائی است

با خم و پیچ هر آن طره ی او سودائی است

در دو چشم سیهت، تیره تر از شب، دل من!

دل من را به جهان خانه و منزلگاهی است

آخر ای ماه شب افروز بگو بی تو مرا

همچو دیروز که شد بی تو، مگر فردائی است

تا دو چشم تو مرا برد به شبهای شراب

هر نگاه تو مرا،ساقی من! مینائی است

در همه سال به یکشب شب یلدا آید

با تو وزلف تو هر روز مرا یلدائی است

شب پرستم من و این فاش بگویم شب و روز

وندرین کفر گرانم نه ز کس پروائی است

شیخنا ! عشق ز فتوای تو پروا نکند

دست بر ریش بکش!موسم استفتائی است

باز کن زلف نگارا و بیفشان بر دوش

تا بدانم که کنارتن گرم ات جائی است

تا بدانم که در این غربت چلساله« وفا»

دلپناهی! وطنی!خانه و منزلگاهی است