چه بسيار است زيبايى هاى جهان//نام هاى شگفت مردمان با هجا هاى راز آلودش//نام هاى كوه ها ،رودها و دشت ها//طعم خورشيد و سايه//زمزمه گياهان ناشناس//بوى خشك ديوارهاى كهن شهد گيسوانى كه باد در سبد هاى نامرئى خود مى آوردو شاعران مى شناسند//حريق آذرخش برفراز بوته ى گل[كه در تمامى اين بى پايان تنها يك بار مي شكوفد]،ماه عريان سرد//ستاره اى كه به نيمه شب رؤياهاى مرا مى نگرد//ابرى كه ابرى را دنبال ميكندرهگذرى كه رهگذرى را بى هيچ مقصود//هنگامى كه ميان قلب و انديشه خود به خواب ميروم//ساعت ها تاريك ميشوندودانش بر پيشانى حقايق مهر ترديد مي كوبد،

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر