وقتی در عرصهء سیاسی ، از فردی چهرهء کاریزماتیک ساخته میشود و وی را به
انواع و اقسام و به جمیع صفات تفضیلی و عالی متّصف کرده و از این چهره ،
نقشی ماورائی زنند و جایگاهش را به عرش اعلاء برسانند ؛ و زمانیکه بندگانِ
درگاهش ( بردگان دربارش) خادمین چشم و گوش بستهء بارگاه گردند و یا چاکران ِ
دارای جیره و مواجب ؛ آنگاه بتدریج « چهرهء کاریزما » که اینک بر مسند
جایگاه « رهبری» و « پیشوایی» نشسته است و بر جمعیتی کلان ، د.*خودفریبی و دیگر فریبی شعله امید
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر