در حالی که عراق «بوش ساخته و طالبان پرورده»، با مرگ
و محرومیت و آدم ربایی روبروست و غرق در خون و آتش است، کلاه آبیها چه
غلطی میتوانند بکنند؟ اصلاً آنجا بروند چکار کنند؟ آنها برای مسائل
اپوزیسیون یک کشور دیگر (که صاحبخانه هم چشم دیدنشان را ندارد) کفش و کلاه
نمیکنند، بگذریم که اصلاً در عراق، عراقی که نیروهای حکومتی از بانک
رافدین هم نمیگذرند و وسط روز غارتش میکنند، در عراقی که حتی روز عاشورا
مرتجعین از کشته پشته میسازند و سگ صاحبش را نمیشناسد، (کلاه آبیها)
امنیت نخواهند داشت........کلاه آبیها Blue Berets
United Nations peacekeeping..
United Nations peacekeeping..
۴ نظر:
آقای همنشین بهار. من مقاله ات را خواندم. فشرده حرفهایت این است که مجاهدین غلط کرده اند که در اعتراض به جنایاتی که رژیم عراق علیه آنها مرتکب شده و میشود و خواهدشد، دست به اعتصاب غذا زده اند.آنها برای رساندن صدایشان به گوش مردم جهان و تاثیر گذاری روی تصمیم گیرندگان به اعتصاب غذا متوسل شده اند. آقای همنشین بهار شما چرا روز اول که اعلام اعتصاب غذا کردند نیامدی وسط میدان و بگوئی و اخطار بدهی که این اقدام بیهوده است و غلط است؟ حالا پس از 75 روز شال و کلاه کرده ای و آمده ای خاک در چشم آنها بپاشی؟آقای همنشین بهار و شرکاء، خب، گیرم که اعتصاب غذا بی فایده است، تو وشرکاء فقط بلدید ایراد بگیرید؟ یک راه حل عملی ارائه کن تا لا اقل این همه دم خروس دشمنی ات با مجاهدین بیرون نزند. بگو جای اعتصاب غذا چه کار کنند؟ آنها همین را که بلد بودند و می توانستند کردند. تو بدون این که از آنها متوقع باشی بگو از خودت چه مایه ای میگذاری و حاضری جای خرده فرمایش صادر کردن چه کار بکنی؟ من نمی دانم اینها را از روی دشمنی میگوئی؟ ولی میدانم که این رسم دوستی نیست . یک راه حل عملی بگو و خودت پیشقدم انجامش بشوو کاری به کار مجاهدین هم نداشته باش و روی آنها هم حساب نکن.، یک راه حل تاثیر گذار ارائه کن و خودت و شرکایت صف اول اجرای آن را تشکیل بدهید. وگرنه هی به بهانه های مختلف سیخ و میخ و نیغ تو چشم و چار مجاهدین کردن که فایده ای ندارد. این کار را صد بار تر و تمیز تر از شما وزارت اطلاعات رژیم شب و روز دارد انجام میدهدآقای همنشین بهار!
پرنده
خانم مهناز عزیز با همنشین بهار که مقاله ای نوشته اند که از نظر اینجانب تماما درست است من کاری ندارم اما از روز نخست شروع اعتصاب غذا ما گفتیم همه گفتند اقا جان اگر اعتصاب غذا حق است چرا مریم نه چرا ابریشم چی نه چرا خزائی نه و چرا فیل ابی نه خانم عزیز بهتر است این سوالات را از رهبرت که گور به گور شده و فرمان اعتصاب میدهد بپرسی که راه حل خوب چیست چرا از همنشین بهار می پرسی .پرسیده ای به جای اعتصاب غذا چکار کنند؟خانم عزیز رجوی یازده سال پیش باید از عراق خارج میشد البته خودش و بانو خارج شدند اما چرا بقیه خارج نشدند ؟چرا رجوی تلاش نکرد که نیروها را از اشرف وعراق خارج کند وشعار بیا بیا وتا اشرف نباشد تن من مباد را سر زبان گرفتار شدگان در عراق گذاشت تازه چطور رهبری که میداند میخواهند در اشرف کشتار کنند باز نیروهایش را در اشرف نگه میدارد ایا اینها نشان کینه این رهبری به نیروهایش نیست ؟کدام عقل سلیمی 100 نفر را بی پناه در بیابانی نگه میدارد به اسم دفاع از اموال ؟از کدام بی عقلی های این رهبر برایتان بگوئیم که متوجه شوید مشکل نه همنیشین بهار نه مصداقی نه قصیم وروحانی ونه اسماعیل و حنیف بلکه مشکل در شخص شخص شخص شخص رجوی است خانم عزیز .چرا شما سوالات را از دیگران میپرسید مگر دسترسی به این عمام امام غائب ندارید اگر دسترسی ندارید از نایبش بانو بپرسید .
اما بگذارید خیالتان را راحت کنم خانم دوره این ایدئولوزی ها پایان یافته سرنوشت همنوعان رهبرتان را ببینید که چگونه توسط مردم ایران به مزحکه گرفته میشوند .امروز رجوی به همان اندازه در ایران ابرو دارد که خمینی وااخوندها ابرو دارند .خانم عزیز مردم امروز خاموشند ولی باهوشند شما کجای کارید.خودتان را refresh (به روز ) کنید
با درود ،
هموطن عزیز خانم مهناز،شما خطاب به آقای همنشین بهار می گوئید :
آقای همنشین بهار شما چرا روز اول که اعلام اعتصاب غذا کردند نیامدی وسط میدان و بگوئی و اخطار بدهی که این اقدام بیهوده است و غلط است؟ حالا پس از 75 روز شال و کلاه کرده ای و آمده ای خاک در چشم آنها بپاشی؟آقای همنشین بهار و شرکاء، خب، گیرم که اعتصاب غذا بی فایده است، تو وشرکاء فقط بلدید ایراد بگیرید؟ یک راه حل عملی ارائه کن .
خدمت شما خانم بزرگوار در ابتدای مطلب باید اشاره کنم که من نه آقای همنشین بهار را می شناسم ونه از ایشان جانبداری می کنم ونه تمام گفته هایشان را تایید می کنم ،فقط یکی از خوانندگان مطالب ایشان مثل دیگر نویسندگان مقا لات هستم .
باید خدمت شما عرض کنم که بودند که جدای از آقای همنشین بهار، در همان ابتدای کار این هشدار را دادند که جنایتکاران واربابان اصلی پشت پرده آنها ،گروگانها را آزاد نخواهند کرد.از جممله این فریاد کنندگان خود اینجانب بودم که در تاریخ15 شهریور ۱۳۹۲ یعنی ۶۹ روز پیش واگر اشتباه نکرده باشم بیشتر از آن، در مطلبی تحت عنوان "مسعود رجوی کجاست ؟ در پایان مطلب چنین آوردم :
وضعیت این ۷ انسان ربوده شده وسپس به اسارت گرفته شده، یادآور وضعیت آن ۲ مجاهد ربوده شده یعنی آقایان حسین پویان و محمّد علی زاهدی در سال ۱۳۸۴(اوت ۲۰۰۵) در بغداد است که هرگز حتّی جسدشان هم پیدا نشد. اگر آن ۲ مجاهد "دزدیده شده" به اشرف برگردانده شدند، این ۷ انسان مجاهد نیز.
امیدوارم اشتباه کرده باشم وغیر ممکن ،ممکن شود. چرا که بر گرداندن آنها ،یعنی سرعت در افشای جهانی همه دست اندرکاران این جنایت ضدّ بشری .
این ۷ انسان مجاهد ۲۴ ساعته تحت وحشی ترین، شدیدترین و پست فطرانه ترین شکنجه ها و تجاوز ها قرار خواهند گرفت وسپس سلّاخی خواهند شد ،تنها سئوالی هم که جنایت کاران به دنبال کشف آن هستند ،اینست :
مسعود رجوی کجاست ؟
چه کسانی مسئول این جنایت و این تراژدی پیش آمده هستند ؟
من بی خبر از همه جا، تنها یک درس از اینهمه جنایت وشقاوت پیشگی آموخته ام،وآن اینست که : نباید به دول غربی وبویژه "آمریکا" اعتماد کرد، بلکه باید به همه آنها با دیده شک نگریست و هوشیار بود.
به آن ۷ اسیر وبویژه به ۶ زن دسته بسته اسیر فکر کنیم،تصوّرش وحشتناک است .
آدرس مطلب : http://pezhvakeiran.com/maghaleh-55059.html
ضمنا تا آنجائی که به عقلم میرسد،راه حل اینست که باز مثل جنایت قبلی،مسئله از طریق "دادگاه اسپانیا" وامثالهم پیگیری شود،تا حدّ اقل برای روز مبادا سندی در جائی ثبت شده باشد.بخصوص که سازمان مجاهدین در این باره (محل اسارت 7 گروگان) بارها اشاره کرده که در دست سندهائی دارد که ثابت می کند این 7 انسان در دست مالکی هستند.
بی آبرو باد هرآنکس که ریگی به کفش دارد و از قبل زجر فرزندان ملّت ایران در زندان لیبرتی به آب ونانی می رسند..
اروند گفت:
فرض محال، محال نیست. تصور کنیم که معجزه ای رخ داده و سازمان دوٌل متحد با عبور از همۀ دست اندازها با استقرار کلاه آبی ها در کمپ لیبرتی موافقت کرده باشد، و باز هم خیال کنیم دولت نوری مالکی هم تمام شرایط این سازمان را پذیرفته.
اما همچنانکه همه میدانند، پاسداران کلاه آبی شدۀ ملاهای آدمخوار در جنگ یوگسلاوی سابق هم شرکت داشتند.
اگر رژیم و اعوان و انصارش در بین نیرو های کلاه آبی اعمال نفوذ کنند و نمونۀ "مارتین کوبلر تو زرد" اما پیچیده تر وارد عمل شده و ضربات بسا بزرگتری وارد کنند بدون اینکه ردی از خود بجا بگذارند، و یا اگر این وسط پشت پردۀ توافقات طالبان نفت و دلار، نمونۀ عجیب و غریب دیگری مثل حمله به اشرف (شهریور امسال) در سر زمین بی صاحبِ هزار مدعیِ عراق را سازمان دادند، حتی اگر بفرض کسی پیدا شود که مسئولیت آنرا بتوان بر گرده اش گذاشت، اگر گذاشتن مسئولیت حمله به اشرف بر عهده دولت مالکی و دمبالچه های رژیم، گوش شنوائی در بین سازمان دولتهای متحد داشت، و مسئله ای حل کرده است در آینده نیز اوضاع بر همان روال پیش میرود.
به خاطر داشته باشیم ببر های تامیل را همراه با اکثر هوادارانشان در سکوت کامل بین المللی ( منجمله سازمان ملل! متحد)، از صحنه سریلانکا محو کردند، آب هم از آب تکان نخورد.
آ های آقای رجوی! آهای خانمها و آقایان جا گرفته در هرم مجاهدین و شورا ! بخود آئید و از غار سیصد سالۀ اصحاب کهف بیرون بیائید.
سیاستگذاریهای آقای رجوی و حمایتهای فرصت طلبانه و کور شما ها، بله همۀ شما، نه سمت و سوی " آلترناتیو" رژیم، بلکه "کو- اوپراتیو " با رژیم را فریاد میکنید، راهی که از سال 64 برگزیده اید، اگر چیزی از بقایای مجاهدین در آینده ادامۀ حیات داشته باشند، علاوه بر به باد دادن امید و اعتماد مردم ایران، علاوه برایجاد اختلاف و انشقاق در بین مخالفین رژیم، علاوه بر انسداد راه کار جمعی اپوزیسیون و مبارزان میهنمان، علاوه بر افزودن به عمر ننگین جانیان و دزدان حاکم بر ایران و اضافه کردن بر درد و رنج و نکبت و...و... هر روزۀ مردم ستمکش کشورمان، به ترکستان نیز نخواهید رسید.
ندای وجدان و شرافت مبارزاتی، اولین قدم برای ساکنان کمپ لیبرتی، درخواست پایان دادن به اعتصاب غذا و صرف تمام انرژی تشکیلات برای خروج از عراق و استقرار در کشور های ثالث است.
اروند
ارسال یک نظر