عيد آمد و نو كرد زمين باز قبا را
بردوش فكند از گل و از لاله ردا راگر نيست جهان سيد و اولاد پيمبر
از چيست كه او كرده چنين سبزعبا را؟
بنگر! كه چسان ريش زمين همچوفقيهان
روئيد و بر آن شانه زنان باد صبا را
بنگر! كه به سر بسته كنون غنچه، عمْامه
منكر مشو اى جان پسر كار خدا را....
شب عید است وپایان یکسال دیگر. با سال 1392 خداحافظی میکنیم وچون میدانیم مهمانی است که نمیتواند برگردد! الکی تعارف می کنیم و میگوئیم
۲ نظر:
بسیار بسیار زیبا عیدتان مبارک باشد
اقای یغمائی عزیز تشکر از این مقاله پر مغز و عیدتان مبارک برایتان شادی و سلامت آرزو میکنم ارادتمند
ارسال یک نظر