ملاقاتی که دیگر تکرار نشد فروغ شلالوند

با صدای مادر بزرگ (ننه) چشم هایم را باز کردم اما دل و دماغ بیدار شدن نداشتم، فقط دوست داشتم چشمهایم را روی هم بگذارم. دوازده ساعت تو قطار و آن صدای یکنواخت که لحظه ای آرام نداشت، بوی سیگار، سروصدای سربازانی که از«جنگ» بازمی گشتند، بکلی کلافه ام کرده بود، اما تحکم واضطرابِ " ننه " امان نمی داد، باید بیدارمیشدم.  ادامه‌ی مطلب...