مغرور باشیم ما در این جهان و توسط این جهان خلق شده ایم
مغرور باشیم و نهراسیم!ما فرزند و زاده این جهان عظیم هستیم. او پدر و مادر ماست. اوست که ما را بر اورده و میبرد. در او سفر میکنیم.با تمام کوچکی این مائیم که او را درک میکنیم. نهراسیم. او را بشناسیم براستی این جهان بعنوان آفریدگار یا آفریننده این جهان چقدر دور از دنیای تنگ و کوچک وگندناک و هولناکی است که منادیان و سردمداران مذاهب از دیر باز تا کنون ارائه کرده اند. زندگی دری است در این بی نهایت و مرگ دری دیگر در این بی پایان. در این جهان با چهار پا نمیتوان به دیدار خدا رفت و فرشته نمی اید تا دستور قتل مشرک و کافر صادر کند و نگران حجاب زنان و جام شراب میخواران باشد.در این جهان خدای این جهان دائم به تهدید انسانها مشغول نیست وآنقدر بدبخت و کوچک نیست که نیازی به عبد بودن و برده بودن انسان داشته باشد.در این جهان خدا نگران عبادت انسانها نیست . در این جهان عظمت است و قدرت و بی نهایت که پرتو می افکند نه قرولند خدایانی مریض و تشنه خون آدمی. به آواز او گوش سپاریم.به او بیندیشیم. دستگاه فلسفی خود را با او تنظیم کنیم.ما از بطن این جهان سر بر آورده ایم واز اوئیم. جاودانه و چه زیباست و پر شکود در این جهان از قید و بند تارعنکبوتهای متعفن اندیشه های ارتجاعی رها شدن. چه زیباست خود را در اتحاد و در درون این بی نهایت باز یافتن و سپاس گزار این بودن که میتوانیم این جهان را درک کنیم و حس کنیم. اوست که به امکان داد تا سر بر آوریم و بنگریمش و در آغوشش کشیم نه با هراس بل با عشق و بی هیچ جبری زمزمه کنیم من در توام و تو با منی ای زیبا(اسماعیل وفا یغمائی)
روی مربع سمت راست در پائین ویدیو کلیک کنید و در ابعاد بزرگ بنگرید 