تسلیت
و دریغ از اندوه نمی کاهد ولی او از آخرین شاعران بر آمده از نسل شاعران
مشروطه در دوران ما بود که وطن و ملت و تاریخ این سرزمین در شعر و سخن اش
جایی رفیع و زیبا داشت و ایران وطنی و ملت گرایی او دو گوهری بود که او را استوار نگهداشت. در آغاز انقلاب سیاه ۵۷ او نیز مانند اکثر اهل قلم
امید بست که شاید ایران بسوی ازادی رود ولی بزودی دانست خمینی ضحاکی بیش
نیست که به سرزمین کاوه و فریدون هجوم آورده سر تافت و بهایش را در دوری از
میهن از دست دادن همسر و فرزند پرداخت. یادش و اثار نیکش ماندگار باد

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر