ایران سرزمین جشن ها بود با
اسلام و آخوندسرزمین سوگ و عزا و سیاهپوشی
شد
جشن شهریورگان: زادروز داراب
(کورش) و مرگ مانی
شهریورروز از شهریورماه یا چهارمین روز این ماه، برابر
است با جشن شهریورگان .نام شهریور در متون اوستایی به گونه «خْـشَـتْـرَه وَئیریَـه» آمده که
به معنای تقریبی «شهر
و شهریاری (شهرداری) آرمانی و شایسته» است. چنین مینماید
که این اندیشه و آرمان، خاستگاه نظریههای افلاطون و فارابی در زمینه «آرمانشهر»
یا «مدینه فاضله» بوده باشد. نام شهریور چند بار به همین معنا
در «گاتها»ی زرتشت نیز آمده است و بعدها در اوستای نو، او را به گونهای تشخصیافته
به پیکر یکی از امشاسپندان در میآورند.
بر اساس متون ایرانی، جشن
شهریورگان یا چهارم شهریورماه، با زایش و مرگ دو نفر از تأثیرگذارترین شخصیتهای
تاریخ ایران همزمان است: زایش داراب و مرگ مانی.
خلف تبریزی در «برهان قاطع» (جلد سوم، ص ۱۳۱۶) از این روز به عنوان زادروز داراب نام میبرد. با توجه
به پارهای اشارههای تاریخی و شباهتهای داستان داراب در شاهنامه فردوسی و دیگر تاریخنامههای
ایرانی با گزارشهای مورخان یونانی و ایرانی در باره کورش بزرگ، میتوان احتمال
ضعیفی در باره اینهمانی داراب و کوروش را پیش کشید. ممکن
است منتسب دانستن زادروز داراب یا کورش به روز شهریورگان که بر شهریاری آرمانی و
شایسته دلالت دارد، یادمانی از خاطره پادشاهی