مفهوم میهن، خودآگاهی تاریخی، حسِّ ملّی و ایراندوستی در تاریخ ایران سابقه ای کهنسال دارد ولی «قالب بندی تاریخ ایران بر اساس تاریخ اروپا» باعث شده تا این مفاهیم در نزدِ روشنفکران ایران بی اهمیّت و ناشناخته بمانَد.۲ نگارنده سال ها پیش اشاراتی به این سُنّت و سابقه داشته است و اینک با نیم نگاهی به آن «اشارات» موضوعات زیر را یادآور می شود.
شکست جمهوری اسلامی در تکفیر و تحقیر هویّت تاریخی ایرانیان، فروپاشی دیوارهای ایدئولوژیک و اعتلای ملّی گرائی در ایرانِ امروز بازاندیشی در بارۀ این مفاهیم را از اهمیّت تازه ای برخوردار می کند. گفتنی است که مفاهیمی مانند رنسانس در کتاب حلّاج(و از جمله در این مقال) نباید باعث«اینهمانیِ» آنها در مقایسۀ با تاریخ اروپا گردد،امّا وجود بسیاری از مؤلّفه های رنسانس در تاریخ ایران موجب ارزیابی های تازه ای خواهد بود.نمونه ای از وجود این مفاهیم را در بحث از اشعار و عقاید صائب تبریزی دیده ایم.
این مقاله بخش دیگری از کتابِ نگاهی تازه به حلّاج است که بزودی منتشر خواهد شد.در مقالۀ زیر عدد سمت راست؛تاریخ هجری و رقم سمت چپ ؛ معادل میلادی آن است.
ضرورت بازاندیشیِ برخی مفاهیم در تاریخ ایران، علی میرفطروس
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر