هرگز !خاموش نمانیم
اسماعیل وفا یغمایی
خاموش نمانیم
وبرزمیم تا آخرین نفس
چه در بستر
ویادر غربت در خیابانی خاموش
چه در زیر چوبه دار
فردا خواهد رسید باخورشیدش
و ماه و ستارگانش
برای نسل فردا
***
من دیریست مردهام
وقتی ماه و خورشید و زبان و سنتها
و مردمان سرزمین من از من دورند
و من زندهام بو نمرده ام بخاطر آنان
و برای نسل امروز و فردا
مینویسم
میسرایم
زنده میمانم
و میمیرم
***
برای بوسه های نسل فردا
زنده میمانم و میمیرم و باز زنده میشوم
برای نسل فردا
برای آوازها و قهقهه هاشان
زیبایی هایشان
و زندگی شان
در کوچه های غربت
و فردا با نسل فردا خواهد رسید
اگر برزمیم
***
اگر برزمیم
فردا خواهد رسید
و نسل فردا
این وطن را خواهد ساخت
با دستها و بوسه هایش
و وقتی کثافات جارو شدند
میتواند آرام
بوسه و آرامش و خواب را تجربه کند
و ما در رؤیا های آنان
و خواب نیمه شب آنها
هنگام که در آغوش مادشان ایران خفته اند
سفر خواهیم کرد
و زنده خواهیم بود
سالها پس از آنگه رفتهایم
برزمیم تا آخرین نفس
برزمیم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر