دریچه زرد. اسماعیل وفا یغمائی

دریچه زرد. اسماعیل وفا یغمائی

افتاب خواهد دمید

افتاب خواهد دمید

مردم. ایران و طبیعت ایران در خطرند

. فراموش نکنیم کورش نماد آغاز تاریخ واقعی ایران در مقابل تاریخ جعلی آخوند و مذهب ساخته است. کورش نماد هویت واقعی ایرانی در دور دست تاریخ است. گرامی اش داریم.بیاد داشته باشیم و هرگز فراموش نکنیم :در شرایط بسیار خطیر کنونی در گام نخست و در حکومت ملایان و مذهب مجموع جامعه انسانی ایران،تمامیت ارضی ایران،و طبیعت ایران در سراسر ایران در تهاجم و نکبت حکومت آخوندها در خطر است. اختلافات را به کناری بگذاریم، نیروهایمان را در نخستین گام در راستای نجات این سه مجموعه هم جهت کنیم و به خطر اصلی بیندیشیم .

این است جهان ما در این لحظه

این است جهان ما در این لحظه
روی تابلو کلیک کنید

در گذرگاه تاریخ ایران. اسماعیل وفا یغمائی

در گذرگاه تاریخ ایران. اسماعیل وفا یغمائی
تاریخ دوران باستانی ایران

۱۴۰۵ آبان ۱, جمعه

چند رباعی اسماعیل وفا یغمایی

 


چند رباعی
اسماعیل وفا یغمایی
زین عمر که بگذشت نباشم دلگیر
الّا که ز سهم خود در آن دشت کویر
از باد و ستاره مه و خورشیدش
مهجور بُدم ز ظلم شیخ بی پیر
***
هیچ آرزویی مرا نباشد در دل
جز آنکه طلسم ظلم گردد باطل
آنگاه به سهم خود بگیرم بوسی
از نخل کهنسال به باغ منزل
***
اوّل طلب از شیخ پلید جلّاد
هستیّ سه نسل ماست کو داد به باد
وآنروز رسد روز طلب کاین ملّت
آتش بکشد به شیخ و دین بیداد
***
با آزادی کلّ جهان زآن من است
مجموع زمین و آسمان زآن من است
ششدنگ نسیم نیمه شب پر تو ماه
سوسو زدن ستارگان زآن من است
***
سرمایه من دفتر شعر و قلمی است
با این دو سه من را نه غم بیش و کمی است
تا هستم من شعر من از آن شماست
در روز سفر شادم و من را نه غمی است
***
من شاعری از پرندگان آموزم
از باد رونده ی وزان آموزم
بی منّت و اجر می وزند و خوانند
زآنان!نه من از این و از آن آموزم
***
هر شعر که در دفتر من زآن شماست
در خانه ی دل نشسته مهمان شماست
چون از قلمم چکید دیگر نه ز من
یک قطره ی اشک روی مژگان شماست
***
یغما که مراست همچو جدّ اعلا
فرموده به نسل من اگر شد پیدا
ملا و فقیه و شیخ هان شک نکنید
کز تخمه ی من نباشد و دوده ی ما
***
از بهر خدای من پیمبر نَبُوَد
آخوند و امام و شیخ و منبرنَبُوَد
پیغمبر او ست نخل واعجازش جز
تبدیل زمین به شهد و شکّر نَبُوَد
***
پیغمبر او معجزه ی زیبایی ست
بر چهره ی آنکه زو مرا شیدایی ست
آن چشم و لب وتبسّم یغماگر
کو رهزن زیبای دل یغمائی ست
جدّ اعلای من و خاندان یعمایی یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ – ۱۲۳۸) متخلص به یغما و همسرش سرو جهان است که از شعرای نامدار غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار بود. سروده‌های هجوآمیز او بویژه علیه ملایان شهرت بسیار دارد ز او به‌عنوان یکی از آغازکنندگان ادبیات اجتماعی و انتقادی ایران یاد می‌شود. می‌توان او را واپسین طنزپرداز بزرگ تاریخ شعر کلاسیک فارسی به شمار آورد. از نوادگان او میتوان از استاد حبیب یغمایی همکار فروغی در کارهای فرهنگی. استاد پیمان یغمایی مترجم و شاعر استاد طغری یغمایی شاعر . استاد حکمت یغمایی پزوهشگر و شاعر. پیرایه یغمایی شاعر اسماعیل یغمایی فرزند استاد حبیب یغماپی از پدران باستانشناسی ایران و شاعرو شمار زیادی نام برد یغما درکنار عبید زاکانی و همتاهای او از ستونهای استوار شعر انتقادی بی پرده علیه بازیگران در عرصه دین وسیاست بوده است بیشتر را میتوانید در گوگل دنبال کنید
اسماعیل وفا یغمایی
۲۲ اکتبر ۲۰۲۶ میلادی
دیدن موارد کمتر

هیچ نظری موجود نیست: