نیایش در میخانه.اسماعیل وفا یغمائی

پرودگارا
شب است و نیمه شب
و در میخانه کوچک
جز من و تو واین معصوم تنفروش
که خسته و شکسته جام بر جام من و تو میکوبد
و مرد میفروش خوابالوده
کسی در میخانه نیست
غریبه ای نیست و نامحرمی
خدائی است و شاعری و روسپیی
پس به حرمت آفتاب تو که بر زمینت انگورها را پرورد