.اسماعیل وفا خدائی که می گریداسلام را به آسمان سپرده ام///دیریست...///با مسلمانانم بر زمین اما الفتهاست،فراتر از «کیپاها» و کیپاداران///نگران کودکان کلیمی ام///و می دانم فراتر و در آنسوی سقف و دیوار کنیسه و مسجد///که زمین و آسمان و انسان وخدا را تقسیم کرده اند///زمین ادامه دارد و آسمان و انسان///و بالاتر از جائی که «الله و یهوه«اکشتار کلیمیان و مسلمانان را می نگرند///وقرآن و تورات را زمزمه می کنند///خدائی است که انسان را دوست دارد///و در سوگ کودکان سوخته ومتلاشی///تمام بارانهای جهان را می گرید می گرید و می گرید///.اسماعیل وفا خدائی که می گرید
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر