دریچه زرد. اسماعیل وفا یغمائی

دریچه زرد. اسماعیل وفا یغمائی

آفتاب خواهد شد

آفتاب خواهد شد

مردم. ایران و طبیعت ایران در خطرند

. فراموش نکنیم کورش نماد آغاز تاریخ واقعی ایران در مقابل تاریخ جعلی آخوند و مذهب ساخته است. کورش نماد هویت واقعی ایرانی در دور دست تاریخ است. گرامی اش داریم.بیاد داشته باشیم و هرگز فراموش نکنیم :در شرایط بسیار خطیر کنونی در گام نخست و در حکومت ملایان و مذهب مجموع جامعه انسانی ایران،تمامیت ارضی ایران،و طبیعت ایران در سراسر ایران در تهاجم و نکبت حکومت آخوندها در خطر است. اختلافات را به کناری بگذاریم، نیروهایمان را در نخستین گام در راستای نجات این سه مجموعه هم جهت کنیم و به خطر اصلی بیندیشیم .

شماری فیلمها و گفتکو روی تصویر کلیک کنید

شماری فیلمها و گفتکو روی تصویر کلیک کنید
روی تصویر کلیک کنید

این است جهان ما در این لحظه

این است جهان ما در این لحظه
روی تابلو کلیک کنید

کرونا وزمین ما

کرونا وزمین ما
روی تصویر کلیک منید

روی تصویر کلیک کنید

روی تصویر کلیک کنید
از این وبگاه پر بار و وزین و در راستای شناخت هویت ملی خود دیدن کنیم

در گذرگاه تاریخ ایران. اسماعیل وفا یغمائی

در گذرگاه تاریخ ایران. اسماعیل وفا یغمائی
تاریخ دوران باستانی ایران

۱۳۹۹ شهریور ۴, سه‌شنبه

چرا قلب آدمی می ایستد اسماعیل وفا یغمائی

 


چرا قلب آدمی می ایستد
اسماعیل وفا یغمائی
پوم تاک! پوم تاک!
دل آدمی چون آدمی است
باید بپوید و برود
باید برقصد و آواز بخواند وپرواز کند
از راهی به راهی و از افقی به افقی.
هر روز یکصد هزار بار
میخواند و میرقصد دل ما
پوم تاک! پوم تاک!
یکصد هزار گام بر میدارد دل ما
پوم تاک پوم تاک.
دل ما تکه گوشتی نیست لبریز خون
در محاصره رگها
و در پشت میله های دنده هامان
با لکه های سپید چربی بر آن
دل ما مرکز ماست
نقطه ای که پرگار هستی ما گرداگردش میچرخد
پیش از آنکه ما بند کفشهایمان را ببندیم
و کمربند را و پویش آغاز کنیم
او آغاز میکند
عریان و بی کفش و کمر
چون آهوئی یا پلنگی
پیش از آنکه ما حرکت کنیم
او حرکت میکند
در درون سینه ما
و همیشه پیشاپیش ما ترانه خوان.
اگر چشم باز کنیم
می بینیم اش
و اگر گوش ببندیم
میشنویم ترانه های دل خود را.
د ل ماست آنکه راهنمای ماست
آنکه افقها را کشف میکند
وآنکه راهها را،
دل ماست آنکه پیشاپیش ما
از صخره و خورشید و ماه بالا میرود،
از لبان و گیسوان و بناگوش آنکه دوستش میداریم
از خیالها و آرزوها
از اشکها و لبخندها.
دل ماست آنکه پیش از ما می بوسد
آنکه را که محبوب ماست
پیش از ما عشق میورزد
به آنکه معشوق ماست
پیش از ما میخندد
و پیش از ما میگرید.
دل ماست پیشاپیش ما
روان و بر طبل زنان
با پرچمی در دست
چون در راه آرمانی میجنگیم
دل ماست آنکه شک میکند و روی بر میتابد
پیش از آنکه شک کنیم و روی بر گردانیم
و دل ماست(من این را تجربه کرده ام)
بیرون از میله های زندان
روان در هیاهوی شهرها
هنگام که ما در پشت میله هائیم
و دل ماست در میهن دور دست
بر گورهای ناشناس مردگانمان
و در کوچه های آشنا ی کودکی
و زانو زده و آبنوش از چشمه دهکده
و گوش بسته بر صدای نخل و باد و پرندگان شب
وقتی که مادر شب غربت
با دهانی عطشناک در خوابیم
و دل ما خواهد ایستاد
چون عابری بی افق و بی راه
اگر راهی و افقی نیابد
زانو خواهد زد
فرو خواهد غلتید
و متوقف خواهد شد
اگر بی راه و بی افق شود
پوم... تا...ک پو.......م...تا.....

هیچ نظری موجود نیست: