دریچه زرد. اسماعیل وفا یغمائی

دریچه زرد. اسماعیل وفا یغمائی

رقص ایرانی

مردم. ایران و طبیعت ایران در خطرند

. فراموش نکنیم کورش نماد آغاز تاریخ واقعی ایران در مقابل تاریخ جعلی آخوند و مذهب ساخته است. کورش نماد هویت واقعی ایرانی در دور دست تاریخ است. گرامی اش داریم.بیاد داشته باشیم و هرگز فراموش نکنیم :در شرایط بسیار خطیر کنونی در گام نخست و در حکومت ملایان و مذهب مجموع جامعه انسانی ایران،تمامیت ارضی ایران،و طبیعت ایران در سراسر ایران در تهاجم و نکبت حکومت آخوندها در خطر است. اختلافات را به کناری بگذاریم، نیروهایمان را در نخستین گام در راستای نجات این سه مجموعه هم جهت کنیم و به خطر اصلی بیندیشیم .

روی تصویر کلیک کنید

روی تصویر کلیک کنید
از این وبگاه پر بار و وزین و در راستای شناخت هویت ملی خود دیدن کنیم

در گذرگاه تاریخ ایران. اسماعیل وفا یغمائی

در گذرگاه تاریخ ایران. اسماعیل وفا یغمائی
تاریخ دوران باستانی ایران

۱۳۹۸ شهریور ۶, چهارشنبه

بخشی از بازجویی‌های سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک) از دکتر علی شریعتی در سال ۱۳۴۷

این ویدئو به «مکتوب ۴۰ صفحه‌ای» اشاره دارد. بخشی از بازجویی‌های سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک) از دکتر علی شریعتی در سال ۱۳۴۷، آنزمان ۳۵ سال سن داشت.گرچه از آن نامه یا استنظاق بیش از نیم قرن گذشته‌است اما از آنجا
که مبارزه با فراموشی، یک وظیفه تاریخی است، تمامی آن مکتوب را، منهای آخرین سطور آن که در دسترس نیست، قرائت می‌کنم.
مقاله
فایل صوتی
ویدئو

۱ نظر:

ناشناس گفت...

اپوزوسیون چپ ما تو خارج بیشتر به مبارزان داخلی حسادت دارند تا به رقابتهای خودشان درخارج ! و این درتاریخ میارزات ایران پدیده ای است عجیب و غریب .

شاسد ازاتجاکه برای خودشان قهرمان تراشیده اند با اقبال مبارزان داخل مواجه نشده از چیزی رنج میبرند وشایدهم چون چشم به بالا دوخته اند به چنین ورطه ای افتاده اند . نمیدانم ... واقعا نمیدانم ...

اما این را خوب خوب خوب میدانم که زندانهای ایران پراست از مبارزینی که اصلا تحت هیچ عنوان نه تنها ایده الوژیک نیستند بلکه ازان نفرت هم دارند چون اخوندرا سرچشمه ایده الوژی اسلامی میبینند و با پوست و گوشت درعرصه مبارزات خستگی ناپذیر خود  تجربه کرده اند .

یک امری را باید درنطر بگیریم و ان اینکه جوانان ان جوانان دهه ۴۰ و گرفتار در حرفهای بعضا تندوتیز فلان اخوند ویا فلان روشنفکر نیستند چون خودشان از جنس امروزند و به گذشته تعلق ندارند و درد بی درمان اخوندهم از همین موضوع است که مدتهاست دق کرده است . ان دختری که با اینهمه مامور و سرکوب روسری سرچوب میکند ویا درخیابانها دست به اعتراض میزنند و از معلمان و کارگران و سایر اقشارحمایت میکنند ان جوانانی نیستن که بشود چهارتا پوستر به سرو سینه شان چسباند و سینه زنشان کرد و چهارتا قهرمان نخراشیده بهشون قالب کرد چون فردیت دارند و نفس میکشند .

انان زندان را به سینه زدن زیرپوسترها ترجیح میدهند اگرچه بخاطر پاره کردن پوستر و به اتش کشیدن سمبل تبلیعات دیکتاتوری به زندان رفته و میروند .

این نسل ان نسل نیست چون شرایط عوض شده است .اری شرایط عوض شده بطوریکه اخوند ضدانقلابی و اخوند انقلابی درنطر انان یک تعریف بیشترندارد وان ارتجاع است ! بنابراین استدعا دارم بجای حسادت ورزیدن و کم رنگ کردن و محو کردن نشانهای مبارزه جوانان کمی اندیشه کنید شاید به انان بپیوندید .

اتشفشان