مازیار جزنی؛ پایان وراثت ایدئولوژیک
هوشنگ رشدیه
واکنش خشمآلود بخشی از
جریانهای سیاسی خارج کشور!! و گروههایی که هنوز خود را وارث سنت چپ
انقلابی میدانند به حمایت مازیار جزنی از شاهزاده رضا پهلوی، صرفاً واکنشی
به یک انتخاب سیاسی نیست؛ این واکنش، آینه تمامنمای یک بیماری مزمن در
فرهنگ سیاسی ایران است؛ بیماریای که هنوز پس از نزدیک به نیم قرن از
انقلاب ۱۳۵۷ درمان نشده است: ناتوانی در پذیرش حق انتخاب انسان و امتناع از
بازنگری در گذشته.
در نگاه این جریانها،
مازیار جزنی پیش از آنکه یک انسان آزاد و صاحب رأی باشد، "فرزند بیژن جزنی"
است؛ گویی نسبت خونی، برای او تکلیفی ابدی ایجاد کرده است
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر