در سیزدهمین سالگرد سفر مرضیه.بیاد مرضیه که زنده است و زنده خواهد بود با ایران و چهار عنصرش اب و باد و خاک و اتش ایران

مرضیه.جوانی. سالخوردگی. طرح از اسماعیل وفا یغمائی

سیزده اکتبر ، بیست و یکم مهر ماه   سالگرد سفر مرضیه است. زنی به معنای درست کلمه، بزرگ،شریف و دریا دل و مهربان، زنی باعث غرور زنان و مردان،زنی که تکه ای از هویت و وجود تمامی ایران است،زنی که سخن گفتن از او برای من مشکل است. دلم میخواهد که بنویسم ولی میگذارم برای فرصتی دیگر.ا یادش گرامی و روانش درپناه زیبائی و حقیقت و زندگی شاد باد. زنی بزرگ بود و پنهان نمیکنم که او کسی است که بمعنای واقعی کلمه چون بیادش میافتم دلتنگ میشوم و آرزوی دیدارش را میکنم. اسماعیل وفا یغمایی

بادا یادا! که فرصت دیدن بود
از خنده ی تو مجال گل چیدن بود
رفتی به سفر! سفر خوش اما بی تو